Milas'ta Tarihi Zeytin Çiftliği ve Villa

Milas, kayıtların başladığı günden beri zeytin toprağı; Antik Çağ'da Mylasa denen bu ovada zeytinlikler kuşaklardır aynı yerde duruyor. 1850'de çevredeki bahçelerin hasadını sıkmak için buraya bir zeytinyağı fabrikası kurulmuş ve nesiller boyunca her sonbahar çalışmış. Yapı hâlâ ayakta, hâlâ taş; bugün ise 8.000 m²'yi aşan, işler durumdaki bir zeytinliğin içinde üç ayrı evden oluşan özel bir malikane. Restorasyon o kadar özenli yapılmış ki tarihi demir presler yerinden hiç sökülmemiş.

İçeri girdiğinizde ilk gördüğünüz şey de o presler oluyor. Yüksek ahşap çatının altında, hep durdukları yerde duruyorlar; bugün ana salon olan bu mekânda uzun yemek masası hemen yanlarına kurulmuş, salonun diğer ucunu ise şömine tutuyor. Hasadın eski aletleri — ahşap tırmıklar, pres tahtaları — badanalı duvarlara tablo gibi asılmış. Akşam ateş yandığında ve taş gün boyu topladığı sıcaklığı geri verdiğinde, burası içinden geçilen değil, içinde toplanılan bir salona dönüşüyor.

On yatak odası üç ayrı taş yapıya dağılmış ve her birinin kendi banyosu var; yani kalabalık bir aile de, arkadaş grubu da aynı duvarı paylaşmadan aynı araziyi paylaşabiliyor. Bunların altısı fabrikadan dönüştürülen ana yapıda, yaklaşık 250 m²'lik yaşam alanının içinde. Mutfak da burada: endüstriyel ölçekte kurulmuş, ciddi yemek yapmaya göre donatılmış — dört kişiye akşam yemeği hazırlamakla yirmi kişiyi ağırlamak arasındaki farkı yaratan şey de bu. Bakıcı evi iki yatak odası daha ekliyor; 120 m²'lik misafir evi ise tavandan tabana camlarla doğrudan zeytinliğe açılıyor.

Dışarıda arazi işin büyük kısmını üstleniyor. Ağaçların arasında yüzme havuzu, zeytinlerin altında oturma grubuyla birlikte taş ateş çukuru, mevsim boyunca ürün veren bir sebze bahçesi ve koyunlarla tavukların bakıldığı bir ağıl var. Hobi evi, atölye, spor salonu ve kütüphane bölümü geri kalanı tamamlıyor. Su malikânenin kendi kuyularından geliyor; güneş panelleri ve yedek jeneratör ise burayı kendi kendine yetebilen bir yer hâline getiriyor — kırsalın bu kadar içinde gerçek bir lüks ve buranın kopuk hissettirmeden tenha hissettirmesinin de sebebi.

En yakın marina on dakika, Ege sahilleri on beş dakika, Bodrum–Milas Havalimanı kırk beş dakika uzakta; yani malikâne dünyanın her yerinden ulaşılabilir kalırken kendi sessizliğini de koruyor. Burası bir aile yerleşkesi olabileceği kadar butik otel, wellness merkezi ya da etkinlik alanı da olabilir ve Yatırım Yoluyla Türk Vatandaşlığı için aranan 400.000 dolarlık eşiğin çok üzerinde. Arkasında 175 yıl olan yerler zaten pek satışa çıkmıyor.